کنترل کیفیت اجزای جوش داده شده یک عنصر اصلی در تضمین ایمنی ساختاری، عملکرد قابل اعتماد و عمر مفید طولانی است که کل فرآیند از آماده سازی مواد تا تحویل محصول نهایی را در بر می گیرد. از آنجایی که فرآیند جوشکاری شامل چرخه حرارتی با دمای بالا و واکنش‌های متالورژیکی است، احتمال بروز عیوب در ناحیه تحت تأثیر جوش و گرما{2}} وجود دارد. کنترل نادرست مستقیماً بر ظرفیت تحمل بار و دوام اجزا تأثیر می گذارد. بنابراین، ایجاد یک سیستم کنترل کیفیت سیستماتیک و قابل ردیابی برای تجهیزات عمده، زیرساخت ها و تولید انبوه اهمیت زیادی دارد.
اول، کنترل اولیه مواد و فرآیندها پایه و اساس تضمین کیفیت است. درجه، مشخصات، ترکیب شیمیایی و خواص مکانیکی مواد پایه و مواد جوشکاری باید مطابق با مشخصات و استانداردهای طراحی تأیید شود تا اطمینان حاصل شود که الزامات صلاحیت فرآیند را برآورده می کنند. قبل از جوشکاری، نوع اریب، فاصله مونتاژ و ناهماهنگی باید به شدت بررسی شود و روغن، زنگ زدگی و رسوبات اکسید در ناحیه جوشکاری باید حذف شوند تا از همجوشی خوب اطمینان حاصل شود. دمای پیش گرم کردن، دمای بین پاس، و اقدامات پس از گرمایش باید با توجه به ضخامت مواد و صفحه تعیین شود تا خطر ترک سرد کاهش یابد و ریزساختار جوش بهبود یابد.
دوم، پارامترها و کنترل عملیاتی فرآیند جوشکاری، تشکیل جوش و کیفیت داخلی را تعیین می کند. پارامترهایی مانند جریان، ولتاژ، سرعت جوشکاری، حرارت ورودی و سرعت جریان گاز محافظ باید مطابق با مشخصات روش جوشکاری تایید شده (WPS) تنظیم و ثابت نگه داشته شوند. برای چند-گذر، جوشکاری چندلایه، تمیز کردن بین پاسی و کنترل دما برای جلوگیری از ورود سرباره و عدم همجوشی ضروری است. برای سازه‌هایی که به راحتی تغییر شکل می‌دهند، باید از روش‌های جوش متقارن، جوشکاری قطعه‌بندی شده-جوشکاری معکوس، یا از قبل{6}}تغییر شکل معکوس برای کاهش تنش پسماند و انحرافات هندسی استفاده شود. نظارت بر تجهیزات جوشکاری و محیط نیز بسیار مهم است. ضد باد، محافظت در برابر رطوبت و کنترل دما و رطوبت می تواند از تخلخل و ترک ناشی از حفاظت ناکافی جلوگیری کند.
سوم، بازرسی بعد از جوش و رسیدگی به عیب، کلید کنترل کیفیت هستند. بازرسی بصری باید تأیید کند که آرماتور جوش، عرض، برش و تخلخل سطح، الزامات را برآورده می کند. آزمایش‌های غیرمخرب (NDT)، مانند رادیوگرافی، اولتراسونیک، ذرات مغناطیسی یا آزمایش نافذ، می‌توانند عیوب داخلی مانند ترک‌ها، نفوذ ناقص، گنجاندن سرباره و تخلخل را آشکار کنند و سطح پذیرش را طبق استانداردها ارزیابی کنند. برای جوش های مهم، آزمایش های خواص مکانیکی نیز باید بر روی نمونه ها انجام شود تا استحکام، چقرمگی و عملکرد خمشی آنها بررسی شود. هنگامی که عیوب بیش از استانداردها کشف می شود، باید طبق روند کار مجدد تعیین شده حذف و تعمیر شوند. برای جلوگیری از کاهش عملکرد در منطقه تحت تأثیر گرما، تعداد کارهای مجدد برای یک مکان باید محدود شود.
چهارم، صلاحیت پرسنل جوشکاری و سوابق فرآیند، یک پیوند مهم در سیستم ردیابی کیفیت را تشکیل می دهد. جوشکاران باید گواهینامه های مربوطه را داشته باشند و مرتباً مجدداً تأیید شوند. سوابق کامل باید برای کل فرآیند جوشکاری، از جمله شماره دسته مواد، پارامترهای فرآیند، شرایط محیطی، نتایج آزمایش و اطلاعات اپراتور نگهداری شود تا ردیابی سریع در اختلافات کیفیت یا تجزیه و تحلیل تصادف تسهیل شود.
در نهایت، بهبود مستمر تضمین پویا کنترل کیفیت است. تجزیه و تحلیل کنترل فرآیند آماری (SPC) روند نقص، همراه با تحلیل حالت شکست و اثرات (FMEA) برای شناسایی نقاط خطر بالقوه، بهینه سازی فرآیندها و فرکانس های بازرسی. معرفی جوشکاری خودکار و فناوری‌های نظارت آنلاین می‌تواند ثبات را بهبود بخشد و تأثیر عوامل انسانی را کاهش دهد.
به طور کلی، کنترل کیفیت اجزای جوش داده شده باید پیشگیری را در اولویت قرار دهد و با بازرسی، اقدامات را در کل زنجیره مواد، فرآیندها، عملیات، آزمایش و مدیریت یکپارچه کند تا یک سیستم حلقه بسته- تشکیل شود. فقط از این طریق می‌توانیم از ایمنی ساختاری و{2}}قابلیت اطمینان طولانی‌مدت اجزای جوشکاری شده در شرایط کاری پیچیده و{3}}کاربردهای با شدت بالا اطمینان حاصل کنیم، و پشتیبانی باکیفیت محکمی را برای پروژه‌های مهندسی با کیفیت بالا- ارائه دهیم.